η αίθουσα
Perú 322: Το κτίριο πίσω από το El Querandí
Ένα καφέ της δεκαετίας του 1920, δέκα χρόνια κλειστό, και μια αναστήλωση το 1992 — η ιστορία της ίδιας της αίθουσας, πριν καν ξεκινήσει το σόου.
Έλεγχος διαθεσιμότητας ↗Το κτίριο, σε τρεις περιόδους
| 1920–1980 | 1992–σήμερα | |
|---|---|---|
| Τι ήταν | Ένα μπαρ και καφέ στην Perú 322 | Ένα tango house στην ίδια αίθουσα |
| Στυλ | Art Deco — κολόνες, δάπεδα με σκακιέρα, αψίδες | Αποκαταστημένο, όχι αντικαταστημένο |
| Μεταξύ | Κλειστό και άδειο για πάνω από μια δεκαετία από το 1980 | — |
1920: ένα καφέ στην οδό Perú 322
Το κτίριο άνοιξε ως μπαρ και καφέ στο Monserrat το 1920, σε στυλ Art Deco που εκείνη την εποχή αναδιαμόρφωνε αυτό το τμήμα του κεντρικού Μπουένος Άιρες — σολομωνικοί κίονες, δάπεδα με σκακιέρα, τοξωτές πόρτες, θυρεοί και γεωμετρικές λεπτομέρειες που σηματοδοτούν την εποχή. Λειτούργησε ως γειτονικό μπαρ για εξήντα χρόνια, μέσα από τις δεκαετίες κατά τις οποίες το σόου τάνγκο παίζει πλέον στη δική του σκηνή, που σημαίνει ότι ο χώρος και η ιστορία που αφηγείται πορεύονταν, για μεγάλο διάστημα, παράλληλα και όχι μαζί.
1980: οι πόρτες κλείνουν
Το καφέ έκλεισε το 1980. Για περισσότερο από μια δεκαετία μετά, το κτίριο έμεινε άδειο στην καρδιά του Μονσεράτ, τόσο κοντά στην κατεδάφιση που η επιβίωσή του μέχρι σήμερα δεν ήταν καθόλου δεδομένη — τα παλιά εμπορικά κτίρια στο κέντρο της πόλης χωρίς ενεργή χρήση δεν έχουν ισχυρό ιστορικό παραμονής όρθιων. Είναι μια λεπτομέρεια που αξίζει να γνωρίζετε πριν μπείτε, γιατί αλλάζει τον τρόπο που βλέπετε τις κολόνες και το δάπεδο μόλις περάσετε την πόρτα.
1992: επιστροφή στη ζωή, ως σπίτι του τάνγκο
Το El Querandí άνοιξε ξανά το 1992 ως αποκατάσταση της αρχικής αίθουσας, όχι ως ένα νέο κτίριο χτισμένο στο ύφος της. Όσοι βρίσκονταν πίσω από το άνοιγμα διατήρησαν τον ιστό του 1920 — τις κολόνες, τα δίχρωμα δάπεδα, τις αψίδες — αντί να καθαρίσουν τον χώρο και να τον ξαναχτίσουν, που είναι η πιο συνηθισμένη (και φθηνότερη) οδός για έναν χώρο που θέλει μια παλιά εμφάνιση του Μπουένος Άιρες χωρίς ένα παλιό κτίριο του Μπουένος Άιρες.
Γιατί Μονσεράτ
Η γειτονιά έχει σημασία για την ίδια την υπόθεση του σόου. Το Monserrat, και οι δρόμοι που ξεκινούν από εκεί προς το San Telmo, αποτελούν μέρος του τόπου όπου εκτυλίχθηκε ένα μεγάλο κομμάτι της πρώιμης ιστορίας του τάνγκο — το arrabal που απεικονίζει η πρώτη ενότητα του σόου δεν ήταν μακριά από εδώ. Ένα σπίτι του τάνγκο φτιαγμένο μέσα σε ένα πραγματικά παλιό δωμάτιο σε αυτό το συγκεκριμένο σημείο της πόλης έχει μεγαλύτερο βάρος από το ίδιο σόου σε έναν χώρο φτιαγμένο ειδικά γι' αυτό κάπου αλλού, ακόμη κι αν η σύνδεση είναι περισσότερο ατμοσφαιρική παρά κυριολεκτική.
Τι μπορείτε ακόμη να δείτε
Οι λεπτομέρειες Art Deco που εκτίθενται σήμερα είναι αυθεντικό υλικό από το καφέ του 1920, όχι σκηνικό που προστέθηκε για χάρη του σόου τάνγκο — οι κολόνες και τα δάπεδα με το καρό μοτίβο βρίσκονταν ήδη εκεί, επιτελώντας το συνηθισμένο έργο ενός συνηθισμένου μπαρ, δεκαετίες προτού οποιοσδήποτε ανεβάσει παράσταση στον χώρο. Πρόκειται για μια διάκριση που αξίζει να γίνει, καθώς πολλοί «ιστορικοί» χώροι τάνγκο στην πόλη είναι πρόσφατες κατασκευές στολισμένες να δείχνουν παλαιότερες απ' ό,τι είναι.
Εκατό χρόνια, λίγο πολύ
Ανάμεσα στα εγκαίνια του κτιρίου το 1920 και το σήμερα μεσολαβεί σχεδόν ακριβώς το διάστημα που το ίδιο το σόου ισχυρίζεται ότι καλύπτει στη σκηνή, από το arrabal έως τον Piazzolla — κάτι που προφανώς δεν είναι τυχαίο στον τρόπο με τον οποίο το El Querandí πλαισιώνει τη βραδιά: ένα κτίριο εκατό ετών αφηγείται μια ιστορία εκατόν πενήντα ετών, στον ίδιο χώρο που καταλαμβάνει, κατά διαστήματα, από τη δεκαετία του 1920.